Wiersz o porach roku
Szlachetni panowie
i wytworne panie!
Pragnę wam przedstawić
cztery dumne damy.
Pierwsza z nich króluje,
gdy zaczyna się wrzesień.
Piękna jest i hojna,
ma na imię Jesień.
Rozdaje ludziom dary,
takie jak bochny chleba,
kosze rumianych owoców,
w ustach kawałek nieba.
Jak wygląda Jesień?
Odpowiedź jest prosta.
Jest to piękna pani,
smukła niczym sosna.
Włosy - rude fale.
Oczy - dwa orzechy.
Każdy do nich się śmieje,
tyle w nich uciechy.
![krajobraz jesienny](https://pozytywka.com/public/manager/images/jesien-w-parku.jpg)
Drugą z kolei damą
jest mroźna, sroga Zima.
To właśnie za jej rządów
dzień tak szybko mija.
Zima surową jest panią,
w sercu jej wieją chłody.
Hard jest jej główną cechą,
kocha zaspy, śniegi i lody.
Z aksamitu czarne włosy,
oczy z masy perłowej.
Mrożące krew w żyłach spojrzenie,
barwy granatowej.
![dzieci bawiące się w śniegu](https://pozytywka.com/public/manager/images/zabawa-w-sniegu.jpg)
W tym miejscu przedstawię panienkę
upojną jak śpiew skowronka,
radosną jak śmiech dziecięcy...
Ma na imię Wiosenka.
Wszystko zaczyna się w marcu,
gdy Wiosna w pełnym biegu
chucha ciepłym oddechem
na góry pełne śniegu.
Gdy skończy już całą pracę,
wysiłek czeka ją spory.
Musi obudzić zwierzęta,
chodząc od nory do nory.
Jasne, falujące włosy
i szmaragdowe oczy ma Wiosna.
Ubrana w zieloną sukienkę,
bosa dziewczyna radosna.
![wiosenna łąka](https://pozytywka.com/public/manager/images/wiosna.jpg)
Teraz ostatnia już pani,
bądźcie tego pewni.
Urlop i odpoczynek
to jej bliscy krewni.
Trzyma słońce w rękawie,
jej imię to Lato.
Zsyła upał i słońce,
ludzie wielbią ją za to.
Lato ma to do siebie,
że strasznym jest leniuchem.
Uwielbia kąpać się w morzu,
leżeć do góry brzuchem.
Lato wiele nam daje -
każdy, kto powie, ma rację.
Lecz jej najdroższym darem
są oczywiście wakacje!
![mama i syn na wakacjach](https://pozytywka.com/public/manager/images/wakacje.jpg)
Oczy w błękicie nieba,
puszyste i lekkie włosy,
opadające do ramion,
złote jak pszenne kłosy.
Oto już wszystkie panie
przedstawiłam w lirycznym amoku.
Pozwólcie, że się pożegnam:
Do przyszłego roku!
Magdalena Lipniak-Młyńczak
Najnowsze artykuły
- Inspirowane klasyką poezji dziecięcej - Aleksander Fredro
- Inspirowane klasyką poezji dziecięcej - Julian Tuwim
- Inspirowane klasyką poezji dziecięcej - Jan Brzechwa
- Inspirowane klasyką poezji dziecięcej - Maria Konopnicka
- Jak rozbudzić w dziecku pasję? Poradnik w pięciu krokach
- Odporność w czasach pandemii